فَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ فَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَقَصْرٍ مَشِيدٍ
پس بسی از قریه ها هلاک کردیم ما آنهارا در حالی که آنها ظلم کنندگان بودند پس آنها افتاده اند بر سقف های خود و بسا چاها بیکاره و قصر های پخته (بیکاره است) -
این نیز تخویف دنیوی است و در این علت عذاب ذکر شده است که آن ظلم است (خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا) آن مکانات است که اول سقف های آن آفتاد باز بر سقف ها دیوار های آن آفتاد باز از مدتی چند پشته ها ساخته شدند (بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ) در خانه ها و قریه های قوم های هلاک شده چاه ها نیز بیکاره شده اند - یا مراد آن چاهی است که در زمانه حنظله بن صفوان خشک شده بود واقعه آن در تفسیر قرطبی وغیره ذکر شده است (قَصْرٍ مَشِيدٍ) در این قوم های هلاک شده از صاحب قصرها قصرهای ایشان بیکاره مانده اند - یا مراد از آن قصرها و عمارات ثمودیان است -