هرآئينه کسانی که مومنان اند و کسانی که یهود اند و صابئین و نصاری و مجوس اند و کسانی که شرک کرده اند هرآئينه اللّه تعالٰی جدائی می آورد در میان ایشان در روز قیامت هرآئينه اللّه تعالٰی برهمه چیز حاضر ناظر است -

در این آیت ذکر فرقه های مشهور مردم است که فرقه از مومنان است که از آیات بینات فایده میگیرند و فرقه های دیگر اعراض کنندگان از این آیات امروز در دنیا باهم مشترک اند - لیکن در روز قیامت اللّه تعالٰی در میان ایشان فیصله میکند مومنان رابه جنت داخل میکند و دیگران را به جهنم داخل میکند و إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ دلیل برای يَفْصِلُ است یعن اللّه تعالٰی بر هر چیز اگاه است پس فیصله حق میکند -
فایده: ابن عطیه در تفسیر از قتاده روایت کرده است که همه اصول ادیان شش اند پنج از شیطان است و یکی از رحمان است و (الصَّابِئِينَ ) قومی است که عبادت ملائيک را میکنند و به کعبه روی میگردانند و توحید را (در گمان خود) قبول دارند و کتاب زبور را میخوانند - و (مجوسیان) آنهای اند که عبادت آتش و روشنی و آفتاب و مهتاب را میکنند (وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا) در این شرک کنندگان غیر کتابی مراد اند نام دیگری آنها نیست زیرا به اشرکو ذکر کرده است در بعضی از فرقه های پیش نیز شرک است لیکن این عطف از جهت مغایرت نام است -