يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ
روزی که ببینید آنرا غافل میشود هر زن شیر دهنده از طفلی که شیرش میدهد و بیندازد هر زن حامله حمل خود را و ببینی مردم را مست و حال اینکه نیستند مست (به نوشیدن چیز مستی آور) و لیکن عذاب اللّه تعالٰی سخت است -
در این آیت ذکر شان هیبت زلزله است پس اگر از زلزله مراد تفسیر اول باشد پس این حالات که در این آیت ذکر شده است بر حقیقت حمل است و اگر از زلزله تفسیر دوم باشد پس این حالات بر فرض (بطورمثال) و تقدیر حمل است یعنی فرض کنید در آنروز حامله و مرضعه موجود شوند این حال شان خواهد بود -
+
فایده: مرضع و مرضعه هردو لفظ برای زنان استعمال میگردند لیکن فرق ایشان این است که هنگامیکه به طفل پستان را در دهانش میدهد در این وقت برایش مرضعه گفته میشود و در حالات عام برایش مرضع گفته میشود مطلب این است که برای طفل شیر دادن این بسیار حالت محبت است لیکن در این وقت از طفل خود غافل خواهد شد از سببی که هیبت بسیار زیاد میباشد و همچنین ذات حمل و حامل هر دو صفت زنانه اند لیکن فرق این است که ذات حمل آن زنانه است که حمل آن اشکار باشد و نزدیک باشد و حامل برایش در اوقات عام حمل گفته میشود -