باشد برای آنها در آنجا فغان و ایشان در آن هیچ چیز نمی شنوند -

(زَفِيرٌ) نفس کشیدن شخص افسرده است که از دل آن می برآید مراد از آن افسوس کردن است و مانند در سوره هود (۱۰۶) ذکر است چون در این آیت یک نوع مشرکان ذکر اند از این سبب صرف زفیر ذکر کرد و در سوره هود به شقوا تعمیم کرده است لذا در عذاب به زفیر و شهیق هر دو تعمیم کرده است واللّه اعلم (لَا يَسْمَعُونَ) یعنی شور اهل جهنم به گونه زیاده میباشد که سخنی کسی شنیده شده نمی تواند و این آیت دلیل است که آلِهه بتان نیستند بلکه اهل عقل اند زیرا که این صفات بتان شده نمی تواند -