وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى
و کسیکه روی بگرداند از یاد من پس هرآئينه اوراست زندگی تنگ و برانگیزانیم او را در روز قیامت کور -
در این آیت تخویف است و مراد از ذکر کتاب اللّه و دین حق و سنت رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم است چنانچه به این تفسیر القرطبی اشاره کرده است - و مراد از زندگی تنگ زندگی دنیا است یا عذاب قبر است و این اخیر روایت شده است از ابوسعید خدری و عبداللّه ابن مسعود و از ابوهریره رضی اللّه عنهم و در لفظ معیشة اشاره است به سامان خوراک و نوشیدنی و لذت دنیا خواهد بود لیکن دلش تنگ خواهد بود به پریشانی و غم ها و قبر آن نیز تنگ خواهد بود - و مراد از کور آدم بی دلیل است و مراد از بصیر صاحب دلیل است به گمان خود یعنی اگر چه در دنیا دلایل باطل را پیش میکرد لیکن در قیامت آنها را نیز پیش کرده نمی تواند مانند که در آیت (۶۶) سوره قصص ذکر شده است و در آیت (۷۲) سوره اسراء یا مراد از کور حقیقتاً کور است مانند آیت (۹۷) سوره اسراء لیکن این کور شدن در یک حالت خاص میباشد همیشه نمی باشد مانند آیت (۲۲) سوره ق -