إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيهَا وَلَا تَعْرَى
هرآئينه تراست (پیش از قبول کردن وسوسه ابلیس) اینکه نه گرسنه شوی در آن و نه برهنه -
در این آیت چهار نعمت جنت ذکر است لیکن اینها مشروط بر این شرط اند که خلاف از حکم اللّه تعالٰی نکند - نعمت اول این است که در جنت گرسنگی نیست - و نعمت دوم این است که برهنه شدن نیست این هر دو را یکجا ذکر کرد از سببی که تعلق جوع به باطن است و تعلق برهنه شدن به ظاهر است و این هردو ذلت است - و همچنین حاجت اول انسان به طعام و بعد به لباس است - و نعمت سوم این است که در جنت تشنگی نیست و چهارم این است که گرمی نیست ، و تعلق اولی به باطن است و تعلق دومی به ظاهر است و هر دو گرمی است از این سبب هر دو را یکجا ذکر کرد - و سبب ترتیب این چهار این است که انسان اول طلب طعام میکند و باز طلب لباس میکند ، باز طلب آب میکند ، باز طلب نجات یافتن از گرمی میکند -
فایده: درجنت گرمی و سردی هردو نیست لیکن تکلیف گرمی زیاد و عام بود از این سبب آنرا خاص ذکر کرد -