فَقُلْنَا يَا آدَمُ إِنَّ هَذَا عَدُوٌّ لَكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقَى
پس گفتیم ای آدم هرآئينه این دشمن است ترا و زوج ترا پس بیرون نکند شما هر دو را از جنت پس در تکلیف افتید -
دراین تنبیه به آدم علیه السلام در دشمنی ابلیس است و منع از اتباع او است که سبب میگردد برای بیرون آوردن از جنت و سبب میگردد برای شقاوت (بدبختی) و برای مشقت - (فَتَشْقَى) از مشقت ماخوذ است اشاره به تکالیف و مشقت های دنیا است این از شقاوة ماخوذ نیست -