کسیکه روی بگرداند از آن پس هرآئينه او برمیدارد روز قیامت بار گناه را -

در این آیت تخویف اخروی برای اعراض کنندگان از ذکر قرآن است - (وِزْرًا) به بار کلان گفته میشود - و حِمْلًا مطلق به بار گفته میشود (زُرْقًا) به خاکی بودن چشم گفته میشود به همراه سیاه بودن روی و در معنی دوم زُرْقًا به کورها گفته میشود و در معنی سوم زُرْقًا به تشنگان گفته میشود (إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا عَشْرًا) مطلب این است که مشرکان عام از جهت هیبت زیاد زندگی دنیا را ده روز می شمارند ، و کلان های ایشان از سبب بسیار هیبت یک روز می شمارند ، عَشْرًا را از جهتی گفت که این حد آخری جمع قلت است (أَمْثَلُهُمْ) بهتر و هوشیار آنها به نزد هوشیاران صرف یک روز از سببی است که به هر اندازه هوشیار باشد پس احساس هیبت بر آن بیشتر میباشد و که غافل و بی خرد باشد ، هیبت بر آن کم میباشد و مطلب همه این است که زمانه و عمر ما کم بود پس ما در کفر و شرک کردن معذور هستیم و این عذر خلاف از واقع است -