چنین بیان میکنیم بر تو بعضی از خبرهای آنچه گذشته است و هرآئينه دادیم ترا از نزد خود یاداشت (قرآن) -

از این آیت الی اخیر حصه دوم سوره است - در این تخویف اخروی است تفصیلاً با شانزده وجوح و بشارت است در (۱۱۲،۱۰۹) ، و ترغیب به قرآن است و شجاعت دادن است به بیان کردن توحید و باز واقعه آدم علیه السلام با ابلیس است برای نجات یافتن از نسیان باز تخویف اخروی است و تخویف دنیوی است باز آداب برای دعوت است با همراه مسئله توحید باز زجر است و بیان حکمت فرستادن رسول است و در آیت اخری تخویف است - در این آیت تشجیع دادن است به همراه واقعات پیغمیران اجمالاً که در همه آن واقعات تذکیر و تشجیع مقصد است به او تذکر گفته میشود همچنین ذکر به معنی وحی و قرآن است (أَنْبَاءِ) مراد از آن سخن های کلان کلان است همه جزئیات قصه را ذکر نکرده است -