طٰهٰ ۹۷

قَالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَيَاةِ أَنْ تَقُولَ لَا مِسَاسَ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَنْ تُخْلَفَهُ وَانْظُرْ إِلَى إِلَهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفًا

گفت موسیٰ علیه السلام پس برو (از این قوم) هرآئينه برای تو در زندگانی دنیا قول تو است که دست مرسانید به من و هرآئينه برای (هلاکت تو) وقت مقرر است که هرگز باتو خلاف کرده نمی شود آن و ببین بسوی معبود (ساخته شده) خود که همیشه بر آن مجاور هستی هرآئينه ما میسوزانیم آن را پس در دریا فرو می پاشیم آن را فروپاشیدنی -

یعنی موسیٰ علیه السلام به او گفت که از ما جدا شو و با هیچ کسی دست را تماس مکن ، و نه باتو کسی دست را تماس کند یعنی بنی اسرائيل رامنع کرد که با او هیچ تعلق نداشته باشند و نه با او سخن گویند -
فایده: این دلیل بر این سخن است که با بدعتیان و مردمان گنهگار قطع تعلق بکار است برای اینکه گناه او بر مردم دیگر اثر نکند و این چنین را در تفسیر قرطبی نقل کرده است -
فایده: موسیٰ علیه السلام آن گوساله را سوختاند و خاکستر آنرا به دریا انداخت و این دلیل بر این سخن است که بر چیزی شرک شده باشد از آن فایده گرفتن بکار نیست -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی