قَالُوا مَا أَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلَكِنَّا حُمِّلْنَا أَوْزَارًا مِنْ زِينَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنَاهَا فَكَذَلِكَ أَلْقَى السَّامِرِيُّ
ایشان گفتند خلاف نکرده ایم وعده ترا به اختیار خود و لیکن بار کرده شد برما گناهان (خیانت) از جهت زیورات قوم فرعون پس بیفنگندیم آن را پس همچنین انداخت سامری -
یعنی ایشان برای خلاف وعده وجه سوم را بیان کردند بغیر از آن دو وجوه که در آیت پیش گذشت حاصل وجه سوم این است که ما را سامری به مسئله ملامت ساخت و مجبور ساخت - زیرا او گفت که باشما زیورات قوم فرعون است ، و این مال غنیمت است ، واز مال غنیمت فایده گرفتن حلال نیست (چنانچه این حکم در امت های گذشته بود) پس اینها را در آتش سوختاندن لازم است پس ما برای نجات یافتن از این گناه زیورات را به آتش انداختیم و سامری نیز برای فریب دادن زیورات خود را به آتش انداخت - و این بهانه این مردم در حقیقت غلط بود ، از این سبب اگر سوختاندن این زیورات لازم میبود پس موسیٰ علیه السلام چرا این حکم را نمی کرد که نبی حرمت یک چیز را بیان نکرده باشد ، برای امتی هیچ اختیاری نیست که آنرا حرام بگرداند پس ایشان تقلید سامری را در خلاف موسیٰ علیه السلام کردند -
فایده: ابن کثیر نوشته است که این مردم از گناه خورد (در گمان ایشان) خود را نگه میداشتند و از گناه بزرگ که عبادت عجل است خود را نگه نمیداشتند این کار بی خردان است (زِينَةِ) به معنی زیور است و مراد از (أَوْزَارًا) گناهان است مراد از (حُمِّلْنَا) گناه خیانت کردن است زیرا که تحمیل گاهی به معنی خیانت می آید -