وَإِنِّي خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَرَائِي وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا
و هرآئينه من میترسم از عموزاده ها در عقب من (بر دین) و هست زن من نازای پس ببخش مرا از طرف خود وارث دین -
در این نیز توسل است به ذکر احتیاج خود و درجمله اول ذکر سبب برای طلب پسر است یعنی اقرباء و عموزاده ها قابل این نبودند که بعد از مرگ او دین را حفاظت کنند از این جهت ولد بکار است (وَكَانَتِ امْرَأَتِي عَاقِرًا) دراین اشاره است که اسباب ظاهر ولد نیست و من لدنک نیز بر این دلالت میکند که سبب ظاهری نیست -