گفت ائ پروردگار به تحقیق ضعیف شده استخوان من و سپید گشته سر من از جهت پیری و نیستم من از جهت دعا از تو ائ پروردگار من محروم (بدبخت) -

در این آیت دلیل بر این سخن است که در دعا توسل کردن به ذکر عجز خود و احتیاج همچنین به نعمت های اللّه تعالٰی سنت انبیاء است (الْعَظْمُ) را را از سببی ذکر کرد که با ضعیف شدن استخوان همه جسم ضعیف میگردد (وَلَمْ أَكُنْ بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا) مراد اینست که تو مرا عادت کرده ای بر اجابت زیرا که من وقتیکه دعا خواسته ام تو مرا ناامید نگردانیده ای و این نیز وسیله بهتر است -