كهيعص

و نام دیگر آن سوره كهيعص است -
ربط: آن به سوره کهف این است که در سوره کهف جوابات شبهات مشرکان بود به اثبات عجز صالحین در این سوره جوابات شبهات باقی مانده است به اثبات عبدیت بندگان صالحین برای اللّه تعالٰی-

جوابات شبهات در باره انبیاء و ملائيک است به اثبات عبدیت آنها و ماخذ دعوی در آیت های (۹۳،۵۸) است - و اثبات توحید به پنج طریقه است - طریقه اول اثبات عبدیت انبیاء و ملائيک - طریقه دوم رد به اقسام شرک یعنی شرک فی العبادت و شرک فی الدعاء و شرک فی التصرف - طریقه سوم رد بر شفاعت قهریه - چهارم رد بر اتخاذ ولد - پنجم طریقه ذکر اسماء حسنیٰ سه با حذف تکرار -

در این سوره سه باب است باب اول الی آیت (۶۳) است در این ذکر عبودیت انبیاء علیه السلام است ، شش انبیاء را تفصیلاً ذکر کرده است زکریا علیه السلام عیسیٰ علیه السلام و مریم علیها السلام و ابراهیم علیه السلام و موسیٰ علیه السلام و اسماعیل علیه السلام و ادریس علیه السلام باز ذکر عبدیت انبیاء اجمالاً در هآیت (۵۸) و تخویف اخروی بعد از واقعه عیسیٰ علیه السلام از آیت (۳۷) الی آیت (۴۰) و در آیت (۵۹) باز بشارت اخرویه از آیت (۶۰) الی آیت (۶۳) -

این حروف مقطعات است و به مقصد آن اللّه تعالٰی خوب داناست و حکمت بزرگ در آن اثبات عجز قرآن است و از ابن عباس رضی اللّه عنهما روایت است که کاف اشاره است که اللّّه تعالٰی کافیست و هاء اشاره است که اللّه تعالٰی هادی است و یا اشاره است که ید اللّه تعالٰی غالب است بر همه و عین اشاره است که اللّه تعالٰی عالم است بر هر چیز و صاد اشاره است که اللّه تعالٰی صادق است در وعده های خود -