آیا گمان میکنند کافران که بگیرند بندگانم را به جز من مددگاران هرآئينه مهیا ساخته ایم جهنم را برای کافران مهمانی آماده -

از اینجا الی اخیر سوره خاتمه است - در این زجر و تخویف شدید برای مشرکان بالعباد است که به سبب شبهات گذشته با اللّّه تعالٰی شریک میسازند آن عباد فقیران (اصحاب کهف) اند و پیغمبران (موسیٰ و خضر علیهما السلام) اند و پادشاهان اند (مانند ذوالقرنین) از آیت (۱۰۲) الی آیت (۱۰۶) ، و بشارت برای اهل توحید در آیت های (۱۰۷) و (۱۰۸) است باز درآیت (۱۰۹) رد شرک فی العلم است باز اختتام سوره است با ذکر ارسال الرسول و توحید در آیت (۱۱۰) چون شبهات مشرکین تفصیلاً دفع شد که بندگان و جنیات قدرت و تصرف الوهیت ندارند پس در این آیات تفریع است اولاً بر رد شرک فی التصرف و باز با رد شرک فی العلم - و در این آیت (۱۰۲) لفظ عبادی صراحت است که بسیار مشرکان با همراه اللّه تعالٰی بندگان را شریک ساخته اند و در این آیت به این نوع بندگان دوبار حکم کفر شده است -