الَّذِينَ كَانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطَاءٍ عَنْ ذِكْرِي وَكَانُوا لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعًا
اینها کسانی اند که بود چشم های ایشان در پرده از ذکر من و بودن ایشان که توان نداشتند شنیدن حق را -
در این آیت سبب عذاب ذکر است که او آنست که از جهت ضد تعصب چشم های ایشان از دیدن حق کور بودند و گوش های ایشان از شیندن حق کر بودند (لَا يَسْتَطِيعُونَ) را از جهتی فرمود که بر ایشان شنیدن سخن حق چنان باری بود که توان برداشتن آنرا نداشتند -