الكهف ۱۴

وَرَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا فَقَالُوا رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَنْ نَدْعُوَ مِنْ دُونِهِ إِلَهًا لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا

و استوار ساختیم دل های ایشان را چون ایستادند پس گفتند پروردگار ما همین پروردگار آسمانها و زمین است هرگز نخوانیم بجز اللّه تعالٰی مددگار دیگری را هرآئينه گفته باشیم آنگاه سخن از حد گذشته -

در این آیت احتیاج آنها به اللّه تعالٰی در ربط قلب ذکر شده است - و ربط قلب حالت قوت صبر است که در هنگام مصیبت های سخت معلوم میگردد و این یک کرامت از جانب اللّه تعالٰی برای بندگان صالحین میباشد مانند در آیت (۱۰) سوره قصص ، و در مقابل آن ختم قلب است که برای عنادیان مقام آخری است (قَامُوا) پادشاه مشرک بود چون از ایشان خبر شد ایشان را به خود حاضر کرد و از ایشان یک چند سوال به ترتیب کرد - سوال اول: پروردگار شما کیست؟ ایشان جواب دادند (رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ) سوال دوم: بجز از این پروردگار کسی دیگری حق دار خواندن و مددکردن است؟ ایشان جواب دادند (لَنْ نَدْعُوَ مِنْ دُونِهِ إِلَهًا) در اول توحید ربوبیت است و در دوم توحید الوهیت است - سوال سوم: اگر کسی بجز از اللّه تعالٰی از کسی دیگری حاجت میخواهد حکم آن چیست؟ ایشان جواب دادند (لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا) شطط از حد تجاوز کردن ، به باطل و دروغ شطط گفته میشود -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی