نیست ایشانرا به این هیچ علم و نه پدران ایشانرا بزرگ است سخنیکه (در قباحت) که بیرون می آید از دهن های ایشان نمی گویند مگر دروغ -

در این آیت تقبیح این عقیده را ذکر کرده است که این سخن بدون دلیل است و برای عقیده و سخن این قباحت کافی است که دلیل برآن موجود نباشد صرف تقلید آبا خود را میکنند ، باز شبهه آمد که اگر به این سخن کدام دلیل نیست لیکن باکی ندارد سخن معمولی است پرواه ندارد پس جواب داده شد (كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ) یعنی این سخن بسیار بزرگ و قبیح است که از دهن های خورد ایشان بدون دلیل می برآید باز دلیل این قباحت است که (إِنْ يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا) یعنی در این سخن به جز از دروغ چیزی دیگری نیست -