ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ
دعوت کن بسوی پروردگار خود به طریقه محکم و به پند نیک و جواب کن سخنهای ایشانرا به طریقی که نیک است هرآئينه پروردگار تو او داناتر است به کسی که گمراه شد از راه او و او داناتر است بر هدایت یافتگان -
در این آیت ترغیب به دعوت کرده است و الی اخیر سوره پنج اداب او را ذکر کرده است در این آیت و بعد از این امر دعوت است با همراه (ادْعُ) و طریقه دعوت وحکم مصایب دعوت ذکر شده است - و مقصد دعوت (إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ) است مراد از آن توحید و عقاید دیگر است که در این سوره ذکر شد ، و طریقه دعوت اینست ، اول اثبات موسیٰ (از مسئله) به دلایل محکم و یقینی و به این الْحِكْمَةِ گفته میشود از سببی که حکمت به معنی استواری علم و عمل است و تفصیل این حکمت در آیت (۳۹) سوره اسراء ذکر شده است که مراد از آن قرآن و حدیث صحیح است - دوم ترغیب به مدعیٰ با ذکر بشارت و انعامات و تخویفات و تنبیهات است و به این (الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ) گفته میشود - و سوم جواب شبهات است به طریقه و لهجه نرم و در این جوابات خاموش کردن مخاطب است از این سبب او را ذکر کرد با (جَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ) و با (إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ) اشاره است که بر دوش شما دعوت کردن است و هدایت در اختیار اللّه تعالٰی است و این اشاره به نتیجه دعوت است -