إِنَّمَا جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ وَإِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
جز این نیست که مقرر کرده شد تعظیم روز شنبه بر مردمانی که اختلاف کرده بودند (در تعظیم روز شنبه) و هرآئينه پروردگار تو فیصله میکند میان ایشان روز قیامت در آنچه که در آن اختلاف میکردند -
در این آیت جواب یک شبهه است او اینست که در دین ابراهیم علیه السلام تعظیم روز شنبه لازم بود ، وتوای نبی ازآن مخالفت میکنی حاصل جواب اینست که تعظیم روز شنبه فرض کرده شده بود بر (الَّذِينَ اخْتَلَفُوا) وآنها یهود بودند ، این تعظیم در دین ابراهیم علیه السلام نبود و مطلب الَّذِينَ اخْتَلَفُوا اینست که اللّه تعالی ایشانرا برای تعظیم یک روز در هفته اختیار داده بود که مقرر کنید و با او فرمود که جمعه نزد من بهتر است پس لازم این بود که ایشان رضا خود را تابع رضا اللّه تعالٰی میکردند لیکن آنها سبت (روز شنبه) را برگزیدند - و آنها و نصارا در آن مختلف شدند - و نصارا در زمانه قسطنطین برخلاف اینها روز یکشنبه را برگزیدند -