قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَمَا كَانَ لَنَا أَنْ نَأْتِيَكُمْ بِسُلْطَانٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
گفتند با ایشان رسولان ایشان نیستیم ما مگر بشر مانند شما و لیکن اللّه تعالٰی احسان میکند بر هر که خواهد از بندگان خود و نیست توان ما را که بیاریم به شما معجزه ای بجز از اذن اللّه تعالٰی و خاص بر اللّه تعالٰی باید توکل کنند مومنان -
در این ذکر کرده است جواب های انبیاء علیه السلام را برای اقوام خود این جواب اعتراض اول و سوم ایشان است خلاصه جواب اول اینست که در بین بشریت و رسالت (که احسان اللّه تعالٰی است) منافات نیست و مقصد جواب سوم اینست که در معجزات اختیار و قدرت انبیاء نمی باشد - و اعتراض سومی حاجت به جواب ندارد که انبیاء در حقیقت از راه پدران گمراه منع میکردند و در جمله آخری تعلیم برای مومنان است برای توکل کردن در وقت مقابله با دشمنان و چنین درآیت (۱۶۰) سوره العمران نیز است -