و هرآئينه فرستاده بودیم موسیٰ علیه السلام را با آیات های خود که بیرون آر قوم خود را از تاریکیها بسوی روشنای و به یاد آور ایشانرا واقعات عبرتناک اللّه تعالٰی را هرآئينه در این دلایل است برای هر بسیار صبر کننده را و بسیار شکر گذار را -

این دلیل نقلی از موسیٰ علیه السلام برای تاکید دعویٰ سوره است و دو طریقه اخراج را ذکر کرده است یکی آیت الٰهیه (تورات) و دوم تذکر بایام اللّه (بِأَيَّامِ اللَّهِ) مراد از این واقعات از جانب اللّه تعالٰی است بر امت های گذشته و داخل است در این ذکر نعمت ها و عذاب های اللّه تعالٰی و این آیت دلیل است بر اینکه وعظ کردن جایز است به طریقه که دلها را نرم میکند و یقین بوجود می آورد و خالی از هر بدعت باشد و پاک باشد از گمراهی و شکوک پیدا کردن همچنین در تفسیر قرطبی نیز ذکر است -
فایده: میلادلنبی صل اللّه وعلیه وسلم و عرس کنندگان ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ را در دلیل پیش میکنند؟ جواب اینست که این دلیل باطل است زیرا که پیغمبر و صحابه و سلف صالحین از این آیات بر این بدعات دلیل پیش نکرده اند و نه این بدعات را کرده اند و قاعده تفسیر اینست که تفسیری که از نبی صل اللّه وعلیه وسلم و از صحابه سلف نقل نباشد او تحریف است - و دیگر اینست که صرف تجلیل کردن روز تولد و وفات هیچ نفعی ندارد بلکه در هر وقت یاد کردن هدایت و سیرت او را و بر او عمل کردن سبب نجات است - (صَبَّارٍ شَكُورٍ)‌ صیغه های مبالغه برای اینست که مراد از آن مومن است زیرا که گاه گاهی کفار نیز صبر و شکر میکنند -