قُلْ مَنْ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ قُلْ أَفَاتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ لَا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
بگو کیست پروردگار آسمانها و زمین بگو اللّه تعالٰی است بگو آیا گرفته اید بجز از اللّّه تعالی کمک کنندگان که مالک نیستند برای خود سودی و نه زیانی بگو آیا برابر است کور و بینا و آیا برابر است تاریکیها و روشنايی آیا مقرر کرده اند برای اللّه تعالٰی شریکان (در عبودبت) که آفریده اند مانند آفرینش اللّه تعالٰی پس مشتبه شد آفرینش بر ایشان بگو اللّه تعالٰی آفریننده هر چیز است و او یگانه است غالب است -
در این دلیل اعترافی دهم است و باز تنبیه به مشرکین است و رد برشرک فی التصرف است باز دو مثال است اولی مثال موحد و مشرک است با الاعمیٰ و البصیر و مثال دوم برای شرک و توحید است با الظلمٰت و النور باز تنبیه بر مشرکین است که خالق هر چیز اللّه تعالی یگانه است و در خلق با او کسی شریک نیست پس چرا در عبودیت با او شریک میگیرید (قُلِ اللَّهُ) چون مشرکان خاموش شدند زیرا ایشان بغیر اللّه تعالٰی پروردگار دیگری را نمی پذیرفتند - پس برای نبی صل اللّه وعلیه وسلم امر شد که خودت جواب را ذکر کن (أَفَاتَّخَذْتُمْ) بعد از تردید بر شرک فی الربوبیت رد برشرک فی التصرف است و همچنین در آیت (۳) سوره فرقان است (أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ) این تنبیه برشرک فی الالوهیت است به دلیل نفی خالقیت از غیراللّه و مدخول ام خلقو است و استفهام انکاری است -