وَإِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ أَإِذَا كُنَّا تُرَابًا أَإِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ أُولَئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ وَأُولَئِكَ الْأَغْلَالُ فِي أَعْنَاقِهِمْ وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
و اگر تعجب میکنی (برای انکار ابشان از توحید) پس عجب است این سخن ایشان که آیا وقتیکه خاک شویم آیا ما در آفرینش نو خواهیم شد این آن مردمی اند که کفر کرده اند بر پروردگار خود و این مردمان طوق ها انداخته میشود در گردن های ایشان و این کسانند اهل آتش آنها در آنجا همیشه باشند -
در این آیت تنبیه برای منکرین است (با بعث بعدالموت) با تخویف اخروی و معنی آیت اینست که اگر تو تعجب میکنی بر انکار ایشان از توحید پس تعجب کن بر سخن دیگر ایشان که او انکار (بعث بعدالموت) است (كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ) این دلیل است که انکار از بعث یقیناً کفر است (الْأَغْلَالُ فِي أَعْنَاقِهِمْ) این در دنیا به طریقه مثال است یعنی به گردن آنها طوق تقلید گمراهی است دلیل به ایشان نیز نیست یا در قیامت در چنین حالتی میباشند - اغلل، جمع غل است طوق پوست که بر آن موها باشد و در آن شپش شده باشد -