و کیست ستمگارتر از کسیکه می بندد بر اللّه تعالٰی دروغ را این کسان پیش کرده شوند به پروردگار خود و خواهند گفت گواهان ایشانند آنهای که دروغ بستند بر پروردگار خود اگاه باش لعنت اللّه تعالٰی است بر ستمگاران -

در این آیت ترس عذاب اخروی به مشرکین است و متعلق به (لَا يُؤْمِنُونَ) است (فْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا) به نسبت شریک و ولد به اللّه تعالٰی و به انکار رسول و قرآن (يُعْرَضُونَ عَلَى رَبِّهِمْ) عرض از همه مردم است مانند در آیت (۴۸) سوره کهف لیکن در اینجا مراد عرض است برای شرمسار کردن (الْأَشْهَادُ) این اشهاد ذکر است در آیت (۴۱) سوره نساء و آیت (۸۹) سوره نحل و آیت (۲۴) سوره نور و آیت (۶۵) سوره یس و آیت (۲۰) سوره حم سجده و آیت (۲۱) سوره ق و در ایت (۱۴۳) سوره بقره (وَيَقُولُ الْأَشْهَادُ) مراد از این ملائیک ، پیغمبران و موحدین این امت و اعضاء جسم اند از این سبب جمع ذکر کرده است (كَذَبُوا عَلَى رَبِّهِمْ) یعنی شرک میکردند و به اللّه تعالٰی نسبت جواز آنرا میکردند -