باز بشنوید نجات داده ایم پیغمبران خود را و آنهای را که ایمان آوردند همچنین بر ماست که نجات دهیم مومنان را -

در این آیت مژده به مومنان با نجات است - (ثُمَّ) در این آیت برای تعقیب ذکر است و این صرف برای عطف است و معطوف علیه مخذوف است فنهلک المکذبین و ننجی آه - و این فعل مضارع به معنی ماضی است به قرینه خلوا من قبلهم (حَقًّا عَلَيْنَا) حق دو نوع است یکی حق تفضلی است یعنی از سبب وعده اللّه تعالٰی بر خود لازم کرده است - دوم حق ایجابی استحقاقی است این دوم بر اللّه تعالٰی نیست زیرا اللّه تعالٰی فعال لمایرید است و قادر بر هر چیز است پس بر آن حق واجبه هیچ کس نیست و از این وجه سوال بحق فلان منع است اگر از حق مراد معنی دوم شود پس آن بر اللّه تعالٰی نیست و اگر معنی اول شود پس آن موهم است وهم معنی دوم را پیدا میکند و هیچ حدیث صحیح در آن نیست (حَقًّا عَلَيْنَا) مراد از آن حق تفضلی است حق واجبه مراد نیست زیرا که بر اللّه تعالٰی کدام چیزی واجب شده نمی تواند -