پس اگر توئی در شک از آنچه فروفرستادیم بسوی تو پس بپرس آنهای را که میخوانند کتاب را پیش از تو (علماء حق پرست) هرآئینه آمده است پیش تو حق از پروردکار تو پس مشو از شک کنندگان -

چون در آیت پیش مخالفت اهل کتاب ذکر شد و اختلاف سبب برای شک است پس در این آیت برای زایل کردن شک طریقه را بیان کرد که آن پرسان کردن از علمای حق است - باز در این آیت سه توجیه است اول توجیه آنست که خطاب به نبی کریم صل اللّه وعلیه وسلم است - وشک به معنی مشهور آن است لیکن حرف اِن دلالت نمیکند به وجود چیزی و از این سبب بعد از نزول این آیت رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم فرمود که من نه شک میکنم و نه پرسان میکنم ، توجیه دوم آنست که شک به معنی دل تنگ شدن است پس مطلب آنست اگر دل تو به مخالفت این کسان تنگ میگردد پس صبر کن و از علماء حق پرسان کن که خبر دهد تو را به صبر کردن پیغمبران گذشته توجیه سوم آنست که در آیت خطاب به مشرکین است که ایشان به سخن های کتابیان اعتماد میکردند ، معنی آنست که ائ پیغمبر بگو برای مشرک اگر تو در شک هستی از آن کتاب و مسئله توحید که ما بیان کرده ایم به شما پس پرسان کن از علمای نیکو اهل کتاب (فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ) در این نیز خطاب به نبی صل اللّه وعلیه وسلم است و مراد از آن امت است یا مراد از آن امتراء (شک کردن است) در نزول عذاب بر مشرکین -