ونه بودند مردمان پیش از این مگر یک گروه بودند (بر عقیده توحید) پس اختلاف کردند (مردمان بعدی) و اگر نبودی حکم (به تعویق انداختن عذاب) که پیش مقرر شده است از جانب پروردگار تو هر آئینه فیصله کرده شدی میان ایشان در آنچه اختلاف دارند -

در این آیت جواب یک سوال است سوال این بود که این عقیده شفاعت شاید در دین شما منع باشد لیکن در ادیان پیش که جایز است؟ پس جواب داده شد که ادیان همه پیغمبران یکی است در آن مردمان اختلاف بوجود آورده اند (أُمَّةً وَاحِدَةً) یعنی از زمان آدم علیه السلام الی شرک قوم نوح علیه السلام یا از هلاک قوم نوح علیه السلام الی قوم عاد - سوال دیگر این بود که اگر این عقیده کفر و شرک است پس بر ایشان عذاب چرا نمی آید؟ پس به این جمله جواب داده شد که (وَلَوْلَا كَلِمَةٌ) مراد از کلمه آنست که ﷲ تعالی فیصله کرده است که این امت را به عذاب در دنیا الی قیامت هلاک نمیکند مراد آنست که ﷲ تعالی فیصله کرده است که هیچ کسی را هلاک نمیکند تا وقتیکه که به ایشان به واسطه رسول صل ﷲ وعلیه وسلم یا نایب رسول صل ﷲ وعلیه وسلم خبر نداده باشد -