پس کیست ستمگارتر از کسیکه بربندد بر ﷲ تعالی دروغ یا تکذیب کند آیات اورا هرآئینه نجات نمی یابند این نوع مجرمان -

این نیز تنبیه به منکرین و مشرکین است (افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا) یک مراد از آن مشرک است که شرک میکند - و جواز نسبت آنرا به ﷲ تعالی میدهند و به ﷲ تعالی نسبت ولد میکنند - مراد دوم از آن آنانی اند که در کلام ﷲ تعالی تبدیلی میکنند واز جانب خود در آن الفاظ و معنی میسازند - به توجیه اول ربط آنست که من ظلم کننده نیستم زیرا که افتراء بر ﷲ تعالی ظلم بزرگ است (أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ) اشاره است که بر ﷲ تعالی افتراء کننده و تکذیب کننده قرآن در کفر یکسان اند -