فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ
پس اگر روی گرداندند پس بگو بسنده است مرا اللّه تعالٰی نیست هیچ مددگار بجز او بر او خود را سپردم و اوست مالک عرش عظیم -
در این آیت بیان مسئله توحید با چهار جمله است جمله اول در مقابل منکرین گفته میشود در اینجا نیز در مقابله همه اقسام کافران و خبایث منافقین ذکر است - جمله دوم علت اولی است و سوم تفریع بر دو جمله اول است و چهارم علت برای ماقبل است و ربوبیت عرش مستلزم است برای ربوبیت همه عالم -