التوبة ۱۱۴

وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ

و نبود مغفرت خواستن ابراهیم علیه السلام برای پدرش مگر از روی وعده که کرده بود با او پس چون ظاهر گشت ابراهیم علیه السلام را که بیشک او دشمن اللّه تعالٰی است بیزار شد از او بیشک ابراهیم علیه السلام به تحقیق بود بسیار نرم دل بردبار -

این جواب یک سوال است که ابراهیم علیه السلام برای پدر مشرک خود مغفرت خواسته است مانند آیت (۴۱) سوره ابراهیم و در آیت (۸۶) سوره شعراء آمده است - پس جواب آن داده شد که ابراهیم علیه السلام با او وعده کرده بود پس وعده خود را تمام کرد و وعده او ذکر است در آیت (۳۷) سوره مریم و در آیت (۴) سوره ممتحنه - باز سوال آنست در حالیکه پدر آن مشرک بود پس وعده استغفار چرا میکرد (فَلَمَّا تَبَيَّنَ) با این اشاره به جواب شد حاصل جواب آنست که در وقت وعده به او یقین نیامده بود که او کافر و مشرک است - و چون یقین آن آمد استغفار خواستن را ترک کرد (لَأَوَّاهٌ) به نرمی دل گفته میشود و این متعلق است به وعده کردن با پدر خود برای استغفار (حَلِيمٌ) متعلق است به استغفار خواستن -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی