وَمَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفًا لِقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزًا إِلَى فِئَةٍ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ
و هرکه بگرداند آن روز بسوی ایشان پشت خودرا مگر برای هنر جنگ یا یکجا شونده باشد با گروه خود بدرستیکه گرفتار شد به خشمی از اللّه تعالٰی و جای رفتن او جهنم است و بد جای باز گشتن است (این جهنم) -
در این ذکر عذاب اخروی است به فرار کردن لیکن دو حالت را از او مستثنی قرار داده است یکی هنر و طریقه ساختن برای جنگ که به دشمن پشت بگرداند و ناگهان دوباره بازگشت کند و به ایشان حمله کند دوم آنست که از گروه خود تنها شده باشد پس خود را با او یا گروهی دیگری میرساند برای حاصل کردن امداد پس در این هردو حالت پشت گردانیدن است ولی به اراده فرار نیست -