الأنفال ۱۰

وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَى وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

و نه گردانید اللّّه تعالٰی (این فرستادن ملائیک را) مگر مژده و تا محکم گردد به آن دل های شما و نیست فتح مگر از نزد اللّه تعالٰی است هرآئينه اللّه تعالٰی غالب با حکمت است -

یعنی در امداد ظاهری دو فایده است یکی اطمینان دل دیگری آثار خوشی بر چهره در این جواب سوال است یعنی اگر کسی گمان کند که مدد در قدرت ملائیک است پس جواب داده شد (وَمَا النَّصْرُ) این دو معنی دارد اولی ماتحت اسباب این صفت مخلوق است مانند در آیت (۱۵۲) سوره العمران و در آیت (۲۲) این سوره - دوم مافوق اسباب او خاص است برای اللّه تعالٰی و او به معنی غلبه است که در این آیت مراد است چنین آیت در آیت (۱۲۶) سوره العمران ذکر است فرق آنست در آن اول لکم ذکر است و در اینجا نیست فرق دوم آنجا بهِ را از قلوبکم بعد ذکر کرده است و در اینجا پیش از سببی که که اینجا اول ذکر امداد است (که هزار ملائک است) و این سبب اولی است پس به توسط بهِ اول سببیت را ذکر کرد -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی