الأنفال ۹

إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّي مُمِدُّكُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُرْدِفِينَ

وقتیکه فریاد میکردید به پروردگار خویش پس اجابت کرد دعای شما را که من مدد کننده شمایم به هزار (۱۰۰۰) از ملائیک از پی یکدیگر آینده گان -

این علت سوم برای دعویٰ اول است حاصل آنست که رسول اللّّه صل اللّه وعلیه وسلم روی به قبله کرد و دست های خویش را دراز کرد و دعا میخواست در آن این الفاظ بود (اللهُمَّ أَنْجِزْلِیْ مَا وَعَدْتَنِي ، اللهُمَّ اتِنِیْ مَا وَعَدْتَنِي، اللهُمَّ إِنْ تُهْلِكْ هَذِهِ الْعِصَابَةَ مِنْ أَهْلِ الْإِسْلامِ ، لَا تُعْبَدْ فِي الْأَرْضِ) پس این دعا را اللّه تعالٰی قبول کرد و یک هزار (۱۰۰۰) ملائیک را فرستاد و به آن غنیمت حاصل شد - پس در آن غنیمت اختلاف مکنید (إِذْ تَسْتَغِيثُونَ) از غوث گرفته شده است و غوث به فریاد و طلب مدد گفته میشود و این آیت دلیل اشکار است که استغاثة به پروردگار خاص است (مُمِدُّكُمْ) در مدد معنی نصرت و زیادت هردو ماخوذ است (مُرْدِفِينَ) جماعت ملائک پئ یک دیگری آمدن و به این نوع آمدن بسیار رعب بر دشمنان می افتد این طزیقه آمدن ملائیک در بدر بود و در آیت (۱۲۴) سوره العمران نازل شدن آنها ذکر است اشاره است که ملائیک آسمانی بودند و در آیت (۱۲۵) سوره العمران علامات عسکری ایشان با مسومین ذکر بود -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی