عادت گیر درگذر را و بیان کن توحید را و اعراض کن از نادانان -

بعد از رد بر مشرکان ذکر طریقه رد کردن را میکند از این آیت الی اخیر سوره ده آداب را برای مبلغ حق بیان میکند و در این آیت سه آداب ذکر است (خُذِ الْعَفْوَ) مراد از خُذِ در عمل آوردن است ابن کثیر و ابن جریر گفته است که مراد از آن معافی کردن مشرکان است وقتیکه ایشان سب و شتم و ظلم میکنند پس از مومنان عفو کردن به طریقه اولی داخل است (الْعُرْفِ) به معنی معروف آن به همه طاعات شامل است یعنی با وجود معاف کردن ظلم و سختی بیان معروف را بکن و اگر بعد از بیان او ضد یا جهل میکند پس أَعْرِضْ یعنی جواب جاهلان را به جهل مده بلکه بر آیت (۶۲) عمل کن -