قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
بگو هرآئینه نماز من و عبادت مالی من و زندگانی من و مرگ من همه خاص برای اللّه تعالٰی است که پروردگار عالمیان است -
این خلاصه ملت ابراهیمیه است که عبادت بدنیه و مالیه و زندگی کردن و مردن صرف برای اللّه تعالٰی است (صَلَاتِي) عام است برای فرض و نفل (نُسُكِي) به همه کارهای تقرب الٰهی و طاعت گفته میشود (قرطبی) یا صرف ذبح کردن (قربانی) یا صرف طریقه ادا کردن حج مراد است (وَمَحْيَايَ) صرف زندگی کردن و کارهای که من در زندگی میکنم (مَمَاتِي) صرف مردن و حالتی که به آن میمیرم مانند ایمان و طاعت یا وصیت کردن در هنگام مرگ -