أَوْ تَقُولُوا لَوْ أَنَّا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتَابُ لَكُنَّا أَهْدَى مِنْهُمْ فَقَدْ جَاءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَصَدَفَ عَنْهَا سَنَجْزِي الَّذِينَ يَصْدِفُونَ عَنْ آيَاتِنَا سُوءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوا يَصْدِفُونَ
یا تا نگویند که اگر فرو آورده شده بودی بر ما کتاب هرآئينه ما می بودیم راه یافته تر از ایشان بدرستیکه آمده به شما بیان واضح از جانب پرودرگار شما و هدایت و رحمت پس کیست ستمگارتر از کسیکه دروغ میداند آیات اللّه تعالٰی را و اعراض کند از آن زود باشد که سزا دهیم آنانرا که اعراض میکنند از آیات ما بدترین عذاب به سبب آنکه اعراض میکردند -
این دفع عذر دوم است همچنین در آیت (۴۲) سوره فاطر نیز است و پیش از (تَقُولُوا) لفظ کراهیة به نزد بصریان و لئِلا به نزد کوفیان پنهان است (لَكُنَّا أَهْدَى مِنْهُمْ) این دعویٰ عرب به این سبب است که ایشان در خود عقل بسیار ذهن تیز و فکر کامل و انابت میدانند بعد از (وَرَحْمَةٌ) جمله کذبتم پنهان است (وَصَدَفَ عَنْهَا) لازمی و متعدی هر دو آمده میتواند لیکن ابن کثیر در اینجا معنی متعدی را پسند کرده است یعنی (مردمان دیگر را منع میکنند) و باز تنبیه برای اعراض کنندگان از قرآن است و این سبب عذاب است از این سبب برآن بار بار تصریح کرده است -