الأنعام ۱۷

وَإِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ وَإِنْ يَمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

و اگر برساند اللّه تعالی به تو تکلیف پس نیست دفع کننده آنرا به جز از اللّه تعالٰی و اگر برساند به تو خیری پس او بر همه چیز تواناست -

این دلیل عقلی دیگر است که دفع کننده ضرر (مرض ، فقر وغیره) به جز از اللّه تعالی دیگری نیست و خیر دهنده (صحت ، مال برآورنده دیگر حاجات) به جز از اللّه تعالٰی دیگری نیست و این رد اشکار است بر آنهای که اولیاء مرده باشند یا به زندگان با امید نفع و نقصان یامددکن صدا میکنند وآن یقیناً شرک و کفر است - دراین آیت ردشرک فی التصرف است چنانچه در سوره یونس (۱۰۷) و سوره فاطر (۹) است (يَمْسَسْكَ) مس و ضر نکره دلالت میکند که اگرچه ضرر قلیل باشد یا کثیر باشد اسناد مس را به اللّه تعالٰی کرده است زیرا مشرکان عام مصیبت را از جانب اللّه تعالٰی میدانند - (إِنْ يَمْسَسْكَ بِخَيْرٍ) در عبارت تقدیر است یعنی (وان یمسسک بخیر فیقدر علی اتمامه اوان اواراد لغیر فهوعلی کل شیء قدیر فیقدر علی منعه) در سوره یونس و ان یردک بخیر گفته است از سببی که پیش از فعل مس اراده اللّه تعالٰی میباشد پس در این سوره مقصد دلیل رد بر شرک فی التصرف است پس لفظ مس با تصرف مناسب است ودر سوره یونس مقصد اصلاح و پخته بودن عقیده است و با عقیده مناسبت اراده است -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی