قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا وَآيَةً مِنْكَ وَارْزُقْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
گفت عیسیٰ علیه السلام پسر مریم ائ اللّه تعالٰی پروردگار ما فرود آور بر ما خوانی از آسمان تا باشد برای ما عیدی برای اولین ما و آخرین ما و نشانه باشد از جانب تو و روزی ده ما را و تو بهترین روزی دهندگانی -
و چون عیسی علیه السلام دانست که مقصد آنها صحیح است پس دعا کرد اشاره است به احتیاج او در این واقعه و همچنان از این اشکار گردید که انبیاء علیه السلام در معجزات به اللّه تعالٰی محتاج اند (اللَّهُمَّ رَبَّنَا) صفت الوهیت و ربوبیت هر دو را در وسیله ذکر کرده است برای تضرع بسیار (مَائِدَةً) کوفی ها میگویند در این معنی فاعلیت است یعنی دست های خورندگان را به خود مایل میکند و بصریان میگویند این به معنی مفعول است یعنی دست های خورندگان به او مایل میشوند - (عِيدًا) از عود ماخوذ است از سببی که او در هرسال دوباره (دو بار) می آید برای خوش کردن پس اینجاه معنی عرفی مراد است یا معنی لغوی مراد است (خوشی باربار) و این معنی پسندیده است و گفته شده که مایده به روز یکشنبه نازل شده بود از این سبب آنها در روز یکشنبه عید خود را تجلیل کردند ولی این قول خلاف حدیث صحیح است (مضمون آن اینست که یهود برای خود شان روز شنبه را و نصارا روز یکشنبه را مقرر کردند و اللّه تعالٰی برای ما هدایت کرد برای روز جمعه) پس اشکار گردید که در روز یکشنبه عید ساختن خلاف است از هدایت اللّه تعالی (لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا) حاضرین در آن زمانه و بعد از آنکه می آیند برای پسین ها از سبب عید است که آنها از این مائده خواهند خورد و آن باقی خواهند ماند یعنی یااللّه مائده را پایدار نگهدار (وَارْزُقْنَا) یعنی این مائده را برای ما رزق بگردان -