يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
ائ مومنان: مگیرید یهود و نصارا را دوستان ، بعضی آنان یکسان اند (در کارهای کفر) با بعضی و کسی که دوست دارد ایشان را از شما پس هرآئينه اوست از ایشان هرآئينه اللّه تعالی توفیق نمیدهد قوم عنادیان را -
از این آیت باب دوم حصه دوم الی آیت (۶۶) است در آیت نهی از موالات به یهود و نصارا است و این عقد هفتم از عقود مومنان است باز زجر بر منافقین است که خلاف این عقد را میکنند ، ربط این آیت با پیش اینست که چون حکم به نبی به برحذر بودن از یهود و نصارا شد از ترس افتنان پس برای مومنان یک امر ضروری است برای اجتناب از آنها برای اینکه گمراه نشوند - همچنان یهود و نصارا مردمی اند که حکم جاهلیت را میخواهند پس از ایشان حکم برائت را میکند (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا) این صفت ایمان تقاضای ترک موالاة را به یهود و نصارا می کند (أَوْلِيَاءُ) و چنین حکم در باره کافران عام در آیت (۲۸) سوره العمران نیز است ( بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ) این علت برای پیش است و موالات آنها به معنی امداد کردن است با یکدیگر در مقابله مسلمانان و همچنان موالات آنها به معنی مشابهت است با یکدیگر در کار های کفر گرچه آنها با یکدیگر دشمنی نیز دارند به دلیل آیت (۱۱۳) سوره بقره که گذشته است و از این آیت این مسئله گرفته شده است که (الکفر ملة واحده) ( وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ) و از این ماخوذ است این حدیث من تشبه بقوم فهو منهم و مراد از آن شباهت است در امور دین ایشان -