فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوَارِي سَوْءَةَ أَخِيهِ قَالَ يَا وَيْلَتَا أَعَجَزْتُ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ هَذَا الْغُرَابِ فَأُوَارِيَ سَوْءَةَ أَخِي فَأَصْبَحَ مِنَ النَّادِمِينَ
پس فرستاد اللّه تعالی زاغی را که میکاوید زمین را تا نشان دهد به او که چگونه بپوشد جسد برادر خود را او گفت های افسوس است آیا عاجز شدم از آنکه باشم مانند این زاغ پس که بپوشیدمی جسد برادر خود را پس گشت از جمله حیرت زدگان -
این ذکر یک اثر است از آثار خسران یعنی دانش قابیل آنقدر کاهش یافت که در تعلیم محتاج به زاغ شد ، ظاهر آیت این است که یک زاغ بود و زمین را کاوید و کدام خوردنی خود را در او پنهان کرد پس قابیل از او نصیحت گرفت پس او نیز برای هابیل قبر کند و اورا در آن دفن کرد و این اولین مرده در انسانها بود از این سبب به قابیل علم نه بود که با او چه کند (سَوْءَةَ أَخِيهِ) آن حصه از جسم که اشکار کردن آن عیب دانسته می شود برای عورت کس زنده سوءة گفته می شود و تمام جسم مرده سوءة است یعنی جسد (فَأَصْبَحَ مِنَ النَّادِمِينَ) (سوال) ندامت که توبه است مانند که در حدیث وارد است (اَلنَّدَامَةُ تَوْبَةٌ)؟ (جواب) این پشیمانی از سبب گشتاندن جسد هابیل بر گردن خود پیش از دفن آن بود یا پشیمانی است از سبب اندک بودن فایده قتل و زیاده بودن نقصان آن ، به خود قتل کردن پشیمانی نه کرده است -