اگر دراز کنی بسوی من دست خود را تا مرا قتل کنی من نیستم دراز کننده دست خود را بسوی تو تا قتل کنم تورا ، یقیناً من می ترسم از اللّه تعالی که پرورش دهنده مردم است -

این قول از جانب هابیل است بسط ید کنایه از اشکار کردن اراده قتل است (لِأَقْتُلَكَ) اشاره است که من اراده قتل تورا نمی کنم این را نه گفته که مدافعت نخواهم کرد مدافعت کردن که واجب است و در امت مایان این حکم است در زمان فتنه و در جنگ های مسلمانان قرطبی حدیث ابوداود را ذکر کرده است از سعد رضی اللّه تعالی عنه ، که در زمان فتنه مسلمانان کسی به خانه من داخل شود و دست دراز کند برای قتل من (پس چه خواهم کرد؟) رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم جواب داد (کن کخیر ابن آدم) و این آیت را خواند (إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ) یعنی اراده قتل مسلمان دیگر مخالفت از حکم اللّه تعالی است و خوف از اللّه تعالی ضروری است که چنین کار نشود این دلایل است که هابیل بزدلی نکرده است و خاموش نیز نه نشسته است ، بلکه خازن و نسفی وغیره و همه نوشته اند که هابیل در طاقت از قابیل زیاد بود -