وهنگامی که گفت موسی علیه السلام قوم خودرا ای قوم من: یاد کنید نعمت ﷲ تعالی را بر خویش هنگامی که پیدا کرد در میان شما پیامبران و گردانید شمارا پادشاهان وداد به شما نعماتی را که نداده هیچکسی را از مردم -

ربط آن با مضمون پیش این است که پیش بعضی از خبائث آنهارا ذکر کرد که به افراط تعلق دارد و حالا تفریط آنان را ذکر می کند که در آیات (۲۲ و ۲۴) ذکر است (وَإِذْ قَالَ مُوسَى) این عطف یک مضمون بر مضمون دیگر است یعنی پیش که تو افراط شان را ذکر کردی پس همین گونه ذکر کن برایشان این قصه را (إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِيَاءَ) این تفصیل نعمت به ذکر سه امور است اولی به کثرت فرستادن انبیاء در بنی اسرائیل از یعقوب علیه السلام الی عیسی علیه السلام و دوم (جَعَلَكُمْ مُلُوكًا) مراد از این معنی عام آن است یعنی آزاد از غلامی فرعونیان و صاحبان خادمان ، خانه ها و خانمان واین نعمت ها در تمام آنها موجود بود زیرا جعلکم گفت و سوم (آتَاكُمْ مَا لَمْ يُؤْتِ) این نعمات بطور معجزه ظاهری و باطنی هردو است و مراد اهلاک دشمن و فلق البحر و انزال من وسلوی و جاری شدن آب از سنگ و سایه کردن به غمام (مِنَ الْعَالَمِينَ) مراد از این مردمی اند که در زمانه بنی اسرائیل یا پیش از آنها بودند -