و یقیناً گرفت اللّه تعالی وعده محکم از بنی اسرائیل و فرستادیم از ایشان دوازده سردار (نقیبان) و گفت اللّه تعالی که به یقین من همراه شما ام اگر قایم داشته باشید نماز را و داده باشید ذکات را و ایمان داشته باشید به رسولان من و کمک کرده باشید ایشانرا و قرض دادید به اللّه تعالی قرض به اخلاص ضرور دور می کنم از شما گناهان شما را و هرآئینه داخل خواهم کرد شما را به جنت های که جاری است در زیر آنها نهرها پس کسی که کفر کرد بعد از این از شما پس یقیناً گم کرد راه راست را -

این متعلق به اوفو بالعقود است یعنی ذکر می کند حال وفا نه کنندگان (نقض کنندگان عهد) که آنها یهودیان اند لهذا این نمونه اول تخویف دنیوی برای نقض کنندگان عهد است به ذکر پنج پیمان و بعد پنج عذاب دنیوی از سبب نقض پیمان (نَقِيبًا) تفتیش کننده حالات بنی اسرائیل وبه آن کفیل ، امین و ضامن نیز گفته می شود ، دوازده خاندان از بنی اسرائیل بود ازهر خاندان یک یک نقیب برای ساختن اصلاح و نظم و نسق آنها مقرر بود که هر وقت در بین آنان موجود بودند ونام های آنها را قرطبی و ابن کثیر نوشته اند (إِنِّي مَعَكُمْ) اجماع سلف صالحین است که مراد از این معیت خاصه است به نصرة و معونت (لَئِنْ أَقَمْتُمُ الصَّلَاةَ) این تفصیل میثاق است به ذکر پنج امور (وَآمَنْتُمْ بِرُسُلِي) همه رسولان را بدون تفریق قبول کردن و تصدیق کردن آنها (وَعَزَّرْتُمُوهُمْ) این لفظ که به نصرة یک جای شد مانند آیت (۱۵۷) سوره اعراف در آنجا فرق هر دو مدنظر می باشد و هنگامی که جدا ذکر شوند پس به معنی یکدیگر می باشند یعنی نصرت و مدافعت کردن دین از شبهات مردم و دشمنان و اشاره است به دعوت و جهاد کردن (وَأَقْرَضْتُمُ اللَّهَ) بعد از ذکات مراد از قرض انفاق فی سبیل ﷲ است زیرا با دعوت و جهاد به انفاق بسیار ضرورت است -