وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدَانِ وَأَنْ تَقُومُوا لِلْيَتَامَى بِالْقِسْطِ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِهِ عَلِيمًا
و می پرسند از تو در باره زنان بگو اللّه تعالی حکم راسخ می دهد به شما در باره شان و آن حکم که بیان می شود به شما در این کتاب (در این سوره) در باره زنان یتیمه او است که نمیدهید ایشان را آنچه مقرر شده به ایشان و می خواهید که نکاح کنید ایشان را ودر باره کودکان ناتوان (برای ادا کردن حقوق همه) و که محکم شوید در باره یتیمان با انصاف و آنچه می کنید نیکوی ، هرآئينه اللّه تعالی است به آن دانا -
این آیت تنویر (وضاحت زیاد) است بر آیت (۳) از عایشه رضی اللّه عنها روایت است که این آیت در باره آن کسی است که دختر یتیم در زیر تربیت آن می بود پس اگر او ثروتمند و خوبصورت می بود او به نکاح آن رغبت می کرد ولی مهر آنرا نمی داد و اگر این چنین نمی بود از نکاح آن اعراض می کرد ، و همچنین به کودکان و یتیمان ظلم می کردند پس در این آیت فرمود که به همه انصاف کنید و رد است به طریقه جاهلیت آن این است که کسی اهل جنگ کردن نمی بود مانند زنان و کودکان به آنها در میراث سهم نمی دادند (وَمَا يُتْلَى) مراد از این آیات ابتدای این سوره است در باره نکاح مهر و میراث زنان (وَتَرْغَبُونَ) به معنی میلان کردن و اعراض کردن استعمال می گردد اینجا هردو معنی صحیح است -