لَا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْوَاهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلَاحٍ بَيْنَ النَّاسِ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا
و نیست هیچ خیری در بسا از مشوره ایشان مگر مشوره که حکم کرده به صدقه دادن یا کار نیک کردن یا صلح کردن در میان مردم - و هرکه کند این کار را برای طلب رضای اللّه تعالی پس زود دهیمش مزد بزرگ -
این نیز رد است بر منافقین که برای گناهان مشوره می کردند (بِصَدَقَةٍ) مانند جمع کردن پول برای مقصد شرعی (أَوْ مَعْرُوفٍ) مانند مشوره کردن برای دعوت و تبلیغ دین (أَوْ إِصْلَاحٍ) هردو کار های مفید پیش است - اول جسمانی دوم روحانی - و این برای دفع شر و فساد است ولی در آن نیت رضای اللّه ضروری است (لَا خَيْرَ) این کلمه در شرع برای نبودن جواز است برای تاُکید -