فَإِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلَاةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِكُمْ فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا
پس وقتیکه ادا کردید نماز را پس یاد کنید اللّه تعالی را ایستاده و نشسته و بر پهلوی خود پس چون ایمن شدید از خوف پس برپا دارید نماز را هرآئينه نماز هست بر مؤمنان فرض در وقت مقرر آن -
یک مطلب آیت این است که وقتی از نماز فارغ شدید پس از ذکر اللّه تعالی در هیچ حالت غفلت نه کنید و مراد از قضا فراغت است ، مطلب دوم این است که وقتیکه نماز می خوانید در وقت خوف زیاد جدا جدا بخوانید کسی ایستاده کسی نشسته کسی خوابیده بر پهلو و مراد از قضا ادا کردن است در وقت ترس بسیار ، و از این آیت اشکار است که شناختن وقت برای نماز فرض است و برای هر نماز وقت شرعی آن است که به حدیث شرعی ثابت باشد و در سفر جمع دو نماز (ظهر و عصر) به حدیث صحیح ثابت است همچنین (مغرب و عشا) با این منافات ندارد -