يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللَّهِ مَغَانِمُ كَثِيرَةٌ كَذَلِكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوا إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا
ائ مومنان: وقتیکه که سفر کنید در راه اللّه تعالی پس تحقیق کنید و مگوئید کسی را که پیش کند به شما کلمه اسلام که نیستی تو مؤمن می خواهید شما سامان زندگی دنیا را پس نزد اللّه تعالی غنیمت های بسیار است همچنین بودید شما پیش از این پس احسان کرد اللّه تعالی بر شما (به راسخ کردن) پس تحقیق کنید هرآئينه اللّه تعالی است با اعمال که میکنید آگاه -
این حکم پنجم است تحقیق کلمه گو ، یعنی که در حال سفر جهاد یک شخص کلمه اسلام بگوید (کارهای کفر و شرک را ترک کند) پس شما او را به این بهانه قتل نه کنید که او کافر است و این کلمه را برای نجات دادن جان خود گفته است به حال آن اللّه تعالی عالم است (كَذَلِكَ كُنْتُمْ) مطلب این است که در ابتداء اسلام نیز از شما صرف کلمه اسلام قبول شده بود بعد اللّه تعالی احسان کرد و شما را در اسلام راسخ ساخت - هان اگر کسی کلمه اسلام می گوید ولی شما از آن کلمه کفر یا شرک را بشنوید یا کارهای کفر و شرک را می کند پس آن منافق اعتقادی است و در این آیت مطلب این شد که برای پادشاه به کار است که رعایا و لشکر را به این طریقه تربیت دهد (سَّلَامَ) مراد از این کلمه اسلام است که آن سبب سلامتی است یا سلام کردن است به طریقه شرعی که آن نیز شعار مسلمان بودن است (عَرَضَ) مراد از این غنیمت است - و این دلیل است که چیزهای دنیوی همه اعراض است -