مردان مسلط اند بر زنان بدان واسطه که برتری داده اللّه تعالی بعضی شان را بر بعضی و بدان واسطه که خرچ میکنند از مالهای خویش (بر زنان) پس زنان نیکوکار فرمان بر (از اللّه و رسول و شوهر) نگهدارنده اند (از جان و مال) در غیاب شوهر از جهتی که اللّه تعالی حفاظت ایشانرا کرده است و زنانی که می ترسید از بدخوی ایشان پس پند دهید ایشانرا و جدا کنید ایشانرا در بستر خواب و بزنید ایشانرا پس اگر اطاعت کنند سخن را پس مخواهید بر ایشان راه (طلاق را) هرائينه اللّه تعالی هست از همه بلند و بزرگ -

این حکم پانزدهم است که حاکم مرد باشد این دلیل است که امارت و امامت زنان بالای مردان منع است - دو نوع زنان را بیان کرد - صالحات و ناشزات صفت های نوع اول را بیان کرد و احکام نوع دوم را بیان کرد (قَوَّامُونَ) مراد از این انتظام امور خانوادگی است که در تمام آنها اجازت مردها صراحتهً یا حکماً شرط است و دو سبب اینرا ذکر کرده است یک فضیلت تکوینی و شرعی و دوم محتاج بودن زنان در خرچ کردن به مردها (لِلْغَيْبِ) مراد از این غایب شدن شوهر است و مراد از حفاظت نگهداشتن جان خود و مال و فرزندان شوهر است و مراد از نشوز نافرمانی کردن زن از حکم اللّه تعالی یا از رسول یا از شوهر است (سَبِيلًا) یعنی طلاق نه دهد -