وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدًا
و برای هرکس مقرر گردانیم وارثان از مال که برجای گذاشته مادر و پدر و خویشاوندان - و کسانی را که بسته است عهد های شما (به آنان) پس بدهید به ایشان حصه ایشان را ، هرآئینه اللّه تعالی هست بر هرچیز حاضر و ناظر -
این حکم چهاردهم است - مولای (صاحب) موالات (دوستی کردن) - یعنی دوستی کرده باشند و پیمان بسته باشند برای تعاون کردن با یکدیگری پس بدهید حصه شانرا یعنی بخشش بدهید کمک کنید در میراث سهم دادن مراد نیست ، موالی جمع مولا است و مولا معنی زیاد دارد در اینجا مراد وارثان عصبه آن است مراد از (وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ) مولای موالات است و مراد از نصیب بخشش و کمک کردن است -